Door Sidney Breidel
Van de week liep een mevrouw het Cultureel Educatief Centrum Dordrecht binnen. Voorzichtig stapte zij over de drempel. Een beetje terughoudend. Later in ons gesprek vertelde zij dat ze eigenlijk niet goed wist wat ze zou aantreffen. Natuurlijk liet ik haar vol trots zien hoe het centrum er de afgelopen weken weer een stukje mooier op is geworden. We liepen langs de expositie Erfenis van Waardigheid, bekeken de werken en namen plaats voor een glas Surinaams gemberbier en een paar schapenkopjes.
Toen zei ze iets dat mij raakte. “Iemand vertelde mij dat er een centrum is waar mensen zoals ik gewoon naar binnen kunnen lopen. Ik woon al vijftig jaar in de Drechtsteden en nooit eerder heb ik iets gezien dat ook over ons gaat.” Terwijl ze om zich heen keek, zag ik de opluchting op haar gezicht. Alsof ze eindelijk iets herkende waarvan ze niet wist dat ze het had gemist.
Na een tijdje vroeg ze voorzichtig: “Zou ik hier misschien kunnen helpen? Als vrijwilliger? Ik heb veel verhalen uit mijn jeugd. Ik denk dat het belangrijk is dat mensen die blijven horen.” Ik zei: “Natuurlijk.” Want precies daarvoor bestaat het CECD.
Het CECD is gebouwd op verhalen, ervaringen, herinneringen en kennis die vaak geen podium krijgen. Hier ontmoeten culturen elkaar niet vanuit afstand, maar vanuit nieuwsgierigheid. Hier krijgen mensen de ruimte om iets van zichzelf mee te brengen. Een verhaal. Een recept. Een herinnering. Een talent. Een idee. Dat is wat er iedere dag gebeurt binnen het CECD.
Mensen lopen binnen voor een tentoonstelling, een gesprek, een activiteit of gewoon een kop koffie. Vervolgens ontstaat er iets bijzonders. Niet omdat iemand iets krijgt opgelegd. Niet omdat iemand vertelt hoe een ander moet zijn. Maar omdat mensen bereid zijn iets van zichzelf te delen.
Zo ontstaat een centrum waarin verschillende achtergronden zichtbaar mogen zijn. Een centrum waar geschiedenis, cultuur en persoonlijke verhalen naast elkaar bestaan. Een centrum waar mensen zichzelf herkennen en tegelijkertijd iets leren over een ander. De mevrouw die binnenkwam, ging uiteindelijk naar huis met een glimlach. En met de belofte dat ze haar buurvrouw en haar dochter mee zou nemen.
Dat is de kracht van het CECD. Daarom zoeken wij vrijwilligers. Mensen die willen meedenken, meehelpen, ontvangen, organiseren, vertellen, koken, opbouwen, opruimen, begeleiden of gewoon aanwezig willen zijn. Jong of oud. Met veel ervaring of juist helemaal niet. Want soms begint verandering niet met een groot project. Soms begint het met een open deur, een welkom en een verhaal dat eindelijk gehoord wordt. “Waardigheid ontstaat wanneer mensen de ruimte krijgen om zichzelf mee te brengen.” Zo groeit een inclusieve samenleving
Word vrijwilliger bij het CECD. Niet omdat je iets moet zijn. Maar juist omdat je mag komen zoals je bent. Met jouw verhaal, talenten en ervaring. Stuur ons een bericht of loop gerust binnen bij het CECD in het NS stationsgebouw in Dordrecht. Ontdek. Ontmoet. Omarm.
