Op 19 maart konden deelnemers luisteren naar en in gesprek gaan met levende boeken bij het CECD. Dit programma maakte onderdeel uit van Dordrecht Discriminatie Vrij. Tijdens deze bijzondere bijeenkomst werden onderbelichte verhalen zichtbaar gemaakt en ruimte gemaakt voor perspectieven die vaak minder of niet zichtbaar zijn. Sidney Breidel, Unice Watson, Majda Yachou en Nick Bootsman deelden hun persoonlijke ervaringen met racisme en discriminatie, of hun visie op hoe deze ongelijkheid doorwerkt in de samenleving. In een gesprek vertelden zij wat zij hebben meegemaakt, wat dat met hen heeft gedaan en welke kracht zij hebben gevonden om hiermee om te gaan en deze patronen van uitsluiting te doorbreken
Unice Watson sprak als voorzitter van de familieplantage Matuaribo over het gedeelde slavernijverleden van Nederland en Suriname en hoe uitsluiting begint waar geschiedenis wordt verzwegen. Deze geschiedenis werkt nog altijd door in hedendaagse sociale structuren en vooroordelen, terwijl de verhalen van de mensen die er leefden en werkten lange tijd onderbelicht zijn gebleven. Generaties werden uitgesloten van erkenning, rechten en identiteit, een stille erfenis die nog steeds voelbaar is. Tijdens de avond wilde zij mensen mee laten voelen wat het betekent om een geschiedenis te dragen die niet erkend wordt, niet alleen het verdriet en het onrecht, maar ook de veerkracht en de strijd om gezien te worden.
Majda Yachou deelde haar ervaringen als moslima en vrouw in de politiek. Ze sprak over het belang van representatie voor een rechtvaardige samenleving, maar ook over de realiteit van haatreacties en bedreigingen vanwege haar afkomst en hijab sinds haar kandidatuur. Haar verhaal onderstreepte haar vastberadenheid en kracht om ondanks alles zichtbaar te blijven en een stem te zijn voor anderen.
Nick Bootsman vertelde over zijn inzet als belangenbehartiger voor mensen met een handicap, zowel landelijk als lokaal. In zijn verhaal ging hij in op de obstakels die mensen met een handicap in Nederland nog dagelijks ervaren, en benadrukte hij dat het medische model van handicap bijdraagt aan structurele uitsluiting.
Sidney Breidel nam bezoekers mee in wat er schuurt achter goedbedoelde initiatieven rondom diversiteit en inclusie. Over het terugkerende patroon van de drang om de wijken in te gaan en de mensen te bereiken, waarbij zelden de vraag wordt gesteld hoe die wijken zo zijn ontstaan en wie daar verantwoordelijk voor is. Over hoe taal, beleid en macht samenkomen. En waarom echte inclusie niet begint in de wijk, maar bij het systeem zelf.
