Onafbreekbaar Verzet
Voor een PFAS-vrije toekomst
Looptijd
29 januari 2026 – 25 februari 2026
Locatie
In de expositieruimte in het CECD. Het CECD is gevestigd in de NS-stationshal van station Dordrecht
Stationsplein 3
3311 JV Dordrecht
Kosten
Toegang tot de expositie is gratis.
Een vrijwillige bijdrage is mogelijk. Daarnaast steun je het voortbestaan van Het CECD door een drankje te halen bij de koffiecorner. Deze bevind zich in dezelfde ruimte.
Uitgevoerd door:
Over deze expositie
Op donderdag 29 januari 2026 opent in het CECD in Dordrecht de tentoonstelling ‘Onafbreekbaar Verzet’. Een leerzame, kunstzinnige en inspirerende expositie over de strijd tegen PFAS – de giftige, onafbreekbare stoffen die onze gezondheid, natuur en toekomst bedreigen. Wat begint in Dordrecht, raakt heel Nederland.
In de tentoonstelling komen persoonlijke verhalen en foto’s samen van bewoners die zich vanaf het eerste uur hebben verzet tegen PFAS-vervuiling rondom Chemours. Vaak gedreven door eigen gezondheidsproblemen of door die in hun omgeving. Dordrecht fungeert daarbij als kanarie in de kolenmijn: een stad die als eerste de gevolgen voelde, maar nu ook kan uitgroeien tot inspirator van verandering.
De kern van de expositie wordt krachtig neergezet in een korte promo van Youp van ’t Hek, die zich to-the-point uitspreekt en zich schaart achter het ‘onafbreekbare verzet’. Zijn boodschap raakt direct waar het om gaat: PFAS mogen dan onafbreekbaar zijn, het verzet ertegen is dat ook.
De tentoonstelling laat zien hoe bewoners, kunstenaars, artsen, wetenschappers en politici op hun eigen wijze bijdragen aan het ‘Onafbreekbaar Verzet’. Hier wordt de gezamenlijke strijd zichtbaar die op alle mogelijke manieren wordt gevoerd: van burgeracties en rechtszaken tot kunst en wetenschap.
Bezoekers zien oa de volgende werken:
- Het groeiende onafbreekbare verzetsmolecuul, een multi-media-installatie van Daan Hobbel (www.studiostuiter.net), waarin bezoekers ook zelf kunnen bijdragen aan een groter geheel. Verandering wordt hier niet gepresenteerd als abstract ideaal, maar als praktisch resultaat van gezamenlijke actie. De rode draad van de expo.
- “Oplichten” een lamp van echte eurobiljetten, als aanklacht tegen vervuiling uit winstbejag (van kunstenaar Hens van Soest, oplichten.com).
- De wekelijkse rituele handeling van activisten die samenkomen bij de poort van Chemours (Stichting Gezondheid voor Alles).
- De fotoserie van fotografen Liesbeth Paardekooper en Arjan van der Vegt van PFAS-vervuilde eieren van hobbykippenhouders, waaronder die van Diederik Gommers.
- Een sprookje dat de mogelijke gevolgen van PFAS voor toekomstige generaties verbeeldt: Sneeuwwitje, die van de appel van Chemours heeft gegeten van Extinction Rebellion Drechtsteden.
- De fotoreportage “Bij ons langs de rivier” van National Geographic fotograaf Sarah van Wingerden als reflectie van haar jeugd aan het vervuilde water in Sliedrecht.
PFAS is de verzamelnaam voor duizenden chemische stoffen die nauwelijks afbreken en zich ophopen in mens en milieu. Ze worden nog dagelijks geproduceerd. Terwijl België, Denemarken en Zweden al verregaande stappen zetten richting verboden, blijft Nederland achter. De tentoonstelling laat zien: een nationaal PFAS-verbod is noodzakelijk – en haalbaar.
PFAS zijn onafbreekbaar. Het verzet ertegen is dat ook.